له ۲۰۲۱ وروسته چوپتیا

له ۲۰۲۱ کال وروسته Afghanistan My Passion د چوپتیا یوه پړاو ته ننوت. خپرونې ورو شوې او د انځورونو، یادونو او کلتوري شېبو د شریکولو پخوانی بهیر ودرېد. دې چوپتیا دا معنا نه درلوده چې د افغانستان کیسو خپل ارزښت له لاسه ورکړی و؛ بلکې دا د هغه وخت انعکاس و چې پخوانۍ لاره نور د دوام وړ نه ښکارېده.

کله چې هر څه بدل احساسېدل

د ۲۰۲۱ کال پېښو په هېواد دننه او د نړۍ په ګوټ ګوټ کې د افغانانو ژوند بدل کړ. پېژندل شوو ځایونو نوې معنا وموندله، زاړه انځورونه لا نازک احساسېدل او د یاد او اوسني وخت ترمنځ واټن بیانول ستونزمن شول.

هېڅ یوه انځور یا لنډه لیکنه نه شوای کولای د خلکو ټولې تجربې بیان کړي. تم کېدل له دې ناڅرګند حالت سره د مخامخ کېدو یوه برخه شوه.

چوپتیا هم د تاریخ برخه ده

ډیجیټلي ارشیفونه ډېر ځله پرله‌پسې ښکاري، خو رښتینې انساني پروژې داسې نه وي. په هغو کې وقفې، بې‌ځوابه پوښتنې او داسې وختونه شته چې مسؤل کسان باید د تاریخ د وړاندې کولو پر څرنګوالي بیا فکر وکړي.

دا چوپتیا د Afghanistan My Passion د وخت‌لیک برخه شوه. هغې د ټولنیزو رسنیو د پخوانیو خپرونو دوره له هغې راتلونکې پروژې جلا کړه چې لا ډېر جوړښت، وضاحت او پاملرنې ته یې اړتیا درلوده.

هغه څه چې پاتې شول

که څه هم نوې فعالیتونه ودرېدل، پخواني انځورونه، سکرین‌شاټونه، تاریخي پړاوونه او د ټولنې یادونه له منځه لاړ نه شول. هغوی د کلونو اړیکو او هغې افغانې ډیجیټلي ټولنې شواهد پاتې شول چې له هېواد سره د ګډې مینې پر محور راټوله شوې وه.

د وخت په تېرېدو دې وقفې د ساتنې ارزښت لا روښانه کړ. ډیجیټلي پلاتفورمونه بدلېږي، حسابونه غیرفعالېږي او جلا پوسټونه له منځه تللی شي. یو تلپاتې ارشیف یوازې د ټولنیزو رسنیو تر یوې پاڼې ډېر څه غواړي.

په پاملرنې سره یادول

له همدې امله بېرته راستنېدل باید سنجول شوي وای. تاریخي موادو نېټو، سرچینو او وضاحت ته اړتیا لرله. کیسو ته له لنډو سرلیکونو هاخوا ځای پکار و او د انګلیسي، دري او پښتو لوستونکو باید ارشیف په خپلو ژبو لوستلی شوای.

له ۲۰۲۱ وروسته چوپتیا د Afghanistan My Passion پای نه و. دا د یوه بل ډول پیل تر مخه ارامه فاصله شوه؛ داسې پیل چې د اوږدې مودې لپاره د حافظې پر ساتنه متمرکز و.